Kendi elinizle güzel ev tasarımı

Depolama ve Raf Tasarımı

Oturma odamdaki o boş duvara ilk rafı vidaladığımda elim titriyordu. Matkabı duvara dayamış, "ya yanlış yere delersem" diye düşünüyordum. Bugün evimin neredeyse her odasında kendi taktığım bir raf var ve o ilk günden bu yana öğrendiğim şeyleri buraya döküyorum. Çünkü raf işi göründüğünden hem daha kolay hem de daha kurnazlık isteyen bir konu: doğru yeri seçmek, doğru dübeli takmak ve rafın üstüne ne koyacağını baştan bilmek.

Açık raflar, dolapların aksine içindekini saklamaz; sergiler. Bu yüzden hem depolama çözümü hem de dekorasyon öğesi olarak çalışırlar. Ben bunu geç fark ettim ve ilk raflarımı tıka basa doldurup ortaya görsel bir kaos çıkardım. Şimdi anlatacaklarım, o hatalardan süzülmüş notlar.

Planlama: Matkabı Eline Almadan Önce

Rafın en kritik aşaması, henüz hiçbir şeyin delinmediği aşamadır. Ölçüyü, yüksekliği ve yükü kafanda netleştirmeden başlarsan duvarda kapatılması gereken deliklerle uğraşırsın. Duvar tamiri ve boya konusuna girmek istemiyorsan planlamaya vakit ayır.

Ne Koyacağını Baştan Belirle

Kitap mı, saksı mı, mutfak kavanozları mı? Bu soruya vereceğin cevap her şeyi değiştirir. Kitap ağırdır; bir metre uzunluğunda dolu bir kitap rafı şaşırtıcı derecede yük taşır. Ben mutfakta baharat kavanozları için 15 cm derinliğinde raflar kullandım, oturma odasındaki kitaplar için ise 25 cm derinlik ve daha kalın bir plaka tercih ettim. Derinlik arttıkça rafın sarkma eğilimi artar, bu yüzden uzun raflarda ortaya ek bir destek koymak şart.

Bir de şu var: rafın üstüne bitki koyacaksan sulama sırasında damlayan suyu düşün. Ahşap rafın altına küçük bir tabak koymak, birkaç ay sonra beliren o çirkin halkayı önlüyor. İç mekân bitkileriyle çalışırken bunu birkaç kez öğrendim.

Duvarı Tanı

Türkiye'deki evlerde genelde üç tür duvarla karşılaşıyorsun: tuğla, beton ve alçıpan. Tuğlada delik açmak kolaydır ama dübel boşluğa denk gelirse tutmaz. Betonda darbeli matkap ve sert uç gerekir. Alçıpan ise en aldatıcısı; normal dübelle raf takarsan birkaç hafta içinde duvardan söküldüğünü görürsün.

  • Alçıpan: Kelebek dübel veya metal ankraj kullan. Mümkünse alçıpanın arkasındaki metal profili bul, en sağlam çözüm odur.
  • Tuğla: Standart plastik dübel iş görür, ama en az 6 mm kalınlıkta seç.
  • Beton: Darbeli matkap, SDS uç ve 8 mm dübel. Toz için altına birinin gazete tutması iyi olur.

Delmeden önce duvarda elektrik kablosu veya su tesisatı olup olmadığını mutlaka kontrol et. Priz ve anahtarların tam üstü ile altı, kablonun dikey olarak geçtiği bölgelerdir; oralardan uzak dur.

Yükseklik ve Hizalama

Göz hizası genelde 150-160 cm civarındadır. Sergilemek istediğin şeyleri bu hizanın etrafına yerleştir. Kanepe üstüne raf takıyorsan, oturan birinin başına çarpmaması için kanepe sırtından en az 30 cm yukarıda olsun. Ben bunu ölçmeden yaptığım için misafirlerimden birinin kafasını rafa vurmasını izlemek zorunda kaldım.

Su terazisi olmadan asla iş yapma. Telefon uygulamaları idare eder ama gerçek bir su terazisi 50 liraya alınır ve ömür boyu kullanılır. Duvara önce kurşun kalemle çizgi çek, ölçüleri iki kez kontrol et, sonra del.

Uygulama ve Estetik Denge

Planlama bittiyse asıl keyifli kısım başlıyor. Raflar yerleştirme kurulumu sırasında acele etmemek, sonucun profesyonel görünmesini sağlayan tek şey.

Adım Adım Montaj

  1. Raf konsolunu duvara daya, delik yerlerini kalemle işaretle.
  2. Su terazisiyle işaretlerin aynı hizada olduğunu doğrula.
  3. Dübel çapına uygun uçla, dübel boyu kadar derinlikte del. Fazla derin delmek tutuşu zayıflatır.
  4. Delikteki tozu üfle veya elektrik süpürgesiyle çek; toz dübelin kavramasını engeller.
  5. Dübeli çakıcıyla yerine oturt, konsolu vidala ama son turu hemen sıkma.
  6. Rafı yerine koy, hizayı son kez kontrol et, sonra tüm vidaları sıkılaştır.

Montajdan sonra rafın üstüne elinle bastır, hafifçe salla. Oynama varsa hemen müdahale et; dolu haldeyken sökülmesi çok daha kötü sonuçlanır.

Rafın Üstünü Düzenlemek

İşte benim en çok hata yaptığım yer burası. Kural basit: rafın üçte biri boş kalsın. Nesneleri üçlü gruplar halinde, farklı yüksekliklerde diz. Yüksek bir vazo, ortada birkaç yatık kitap, yanına küçük bir obje. Aynı boyda şeyler yan yana dizilince askı rafı gibi görünüyor.

Renk konusunda da sınırlı kal. İki ana renk ve bir vurgu rengi yeter. Duvarın rengiyle raftaki nesnelerin ilişkisini düşün; nötr bir duvarın önünde koyu ciltli kitaplar çok güçlü durur. Renk kombinasyonları üzerine kafa yorduysan aynı mantığı buraya taşıyabilirsin.

Eldeki Malzemeyi Değerlendirmek

Sökülmüş bir dolabın kapağı, eski bir merdiven, hurdacıdan alınmış kalın bir tahta... Bunların hepsi raf olabilir. Zımparalayıp vernikledikten sonra ortaya çıkan sonuç, hazır alınandan çok daha karakterli oluyor. Eski mobilyaları yenilerken artan malzemeleri atmayıp bir kenarda biriktirmeyi alışkanlık haline getirdim; küçük banyo rafımın tamamı bir sehpa artığından çıktı.

Raf, evin hafızasıdır. Dolabın içine attığın şeyi unutursun, rafa koyduğunu her gün görürsün. Bu yüzden oraya sadece sevdiğin şeyle